Ga naar inhoud. | Ga naar navigatie

Navigation

Persoonlijke hulpmiddelen

Persoonlijke hulpmiddelen
U bent hier: Home / Specifieke thema's / Het naoorlogse moderne erfgoed
U bent hier: Home / Specifieke thema's / Het naoorlogse moderne erfgoed

Het naoorlogse moderne erfgoed

Naast de erkenning van het oudere erfgoed, moet ook de moderne architectuur van na de Tweede Wereldoorlog voldoende aandacht krijgen. Tot op heden werden er echter slechts enkele gebouwen uit die recentere periode beschermd. De organisatie van de wereldtentoonstelling in Brussel in 1958 ging gepaard met grootschalige bouwwerken in de stad. In Europa behoort Brussel tot één van de belangrijkste vertegenwoordigers van het architecturaal erfgoed uit die periode. Tot de meest representatieve, bewaarde voorbeelden behoren het Atomium, het monumentale Albertina-complex en zijn omgeving, de Ravensteingalerij, het torengebouw van de Sociale Voorzorg en de Modelwijk aan de Heysel. Maar ook de individuele woning en de villa waren geliefkoosde programma’s waarin de architecten hun talenten ten volle konden ontplooien. Toch stelt men vast dat de laatste jaren een aantal waardevolle en emblematische voorbeelden werden afgebroken (het Foncolingebouw, de Martinitoren), verbouwd of grondig gerenoveerd (het COOVI – CERIA scholencomplex).

In een periode zoals de huidige, waarin de vastgoedmarkt volop in beweging is, is het belangrijk de nodige maatregelen te treffen om dit interessante, maar kwetsbare erfgoed te vrijwaren. Die kwetsbaarheid vloeit voor uit een aantal aspecten die precies de eigenheid van deze architectuur vormen: de kenmerkende architecturale programma’s zoals kantoorgebouwen, schoolen sportcomplexen (waarvan de gebruiksvoorwaarden de laatste jaren sterk geëvolueerd zijn), en de vaak experimentele bouwtechnieken en materialen waaruit ze zijn opgetrokken (lichte gevels opgevat als een dunne schaal, gespannen zeilen, hangende tuinen, enz.). Niet zelden stellen deze gebouwen dan ook grote moeilijkheden inzake onderhoud (niet-duurzame materialen die niet meer voorhanden zijn) en hedendaags gebruik (veranderingen inzake kantoorinrichting, nieuwe technieken, enz.). Wil men echter de waardevolle getuigen van deze betekenisvolle episode uit het culturele en sociale verleden van Brussel niet verloren laten gaan, dan moet er dringend worden ingegrepen.

Document acties