Ga naar inhoud. | Ga naar navigatie

Navigation

Persoonlijke hulpmiddelen

Persoonlijke hulpmiddelen
U bent hier: Home / Specifieke thema's / Onderhoud en restauratie van historische tuinen
U bent hier: Home / Specifieke thema's / Onderhoud en restauratie van historische tuinen

Onderhoud en restauratie van historische tuinen

Historische tuinen bevinden zich op het raakvlak tussen natuur en cultuur. Ze onderscheiden zich van natuurlandschappen door hun ontwerp en hun architecturale vormgeving: het spel met verschillende niveaus en profielen van het terrein, de keuze en aanleg van de beplanting, het inpassen van decoratieve elementen, bouwwerken of waterpartijen. Met de natuurlijke landschappen hebben de tuinen echter wel de kwetsbaarheid gemeen van hun voornaamste component. De vegetatie is immers een levend gegeven waarvan het behoud sterk afhankelijk is van de omgeving en het fysische milieu. Een basisdocument voor het behoud en de restauratie van historische parken en tuinen is het Charter van Florence (1982). Hierin pleit men onder meer voor de aanleg van goed uitgeruste sport- en speelterreinen buiten de historische tuinen en natuurlandschappen zodat die hun universele waarden als schoonheid, rust en stilte kunnen behouden. Het handvest benadrukt ook het belang van een regelmatig en continu onderhoud van de historische tuinen.

Hierbij moet rekening worden gehouden met de spontane groei van de beplantingen, de tijd die nodig is om ze te hernieuwen en de kwetsbaarheid van hun tracés. Restauraties moeten echter een uitzonderingsmaatregel blijven. Elk restauratieproject, ook wanneer het slechts een gedeelte van de tuin betreft, is gebaseerd op grondig en globaal vooronderzoek en wordt uitgevoerd door een interdisciplinair team dat alle domeinen die betrokken zijn bij de studie van historische tuinen vertegenwoordigt.

De onderzoeksresultaten worden samengevat in een aantal basisdocumenten:

  • een nauwkeurige opmeting van de bestaande toestand (weergave van de vegetatie, identificatie en lokalisatie van de plantensoorten, opmetingen van de paden, de bouwkundige elementen, de beeldhouwwerken, enz.),
  • plannen en kaarten van de voornaamste wijzigingen die aangebracht werden sinds de oorspronkelijke aanleg (met aandacht voor de veranderingen van de omgeving, de perspectieven, de uitzichten, de bebouwing, enz.),
  • een diagnosenota over de toestand van de beplantingen (fytosanitair onderzoek) en de waterhuishouding en over de schade aan bebouwing, waterpartijen, fonteinen, beeldhouwwerken of andere decoratieve elementen.

Het vooronderzoek en de grafische documenten (opgesteld op dezelfde schaal en met een gelijkaardige vormgeving om hun leesbaarheid te bevorderen) maken het mogelijk de principes die het oorspronkelijke ontwerp leidden te achterhalen en een evaluatie door te voeren van de manier waarop het ontwerp in de loop der jaren evolueerde. Eens de meest geschikte referentieperiode werd vastgelegd, tracht het restauratieproject deze toestand zo nauwkeurig mogelijk te benaderen door doeltreffend in te grijpen om de scenografie van het landschap te bewaren of te herstellen. Indien een uitvoering van het project in verschillende fasen wordt gepland, moet men rekening houden met de prioriteiten die het vooronderzoek aan het licht bracht (diagnoses, beschikbare materiële, menselijke middelen, enz.).

Document acties